Już za dwa tygodnie rozpocznie się pierwsza edycja Open Mind Festival! Imprezę, która początkowo miała odbyć się w Szczytnie przeniesiono do warszawskiej Stodoły. Nie uległ jednak zmianie zagraniczny line-up i do Polski przyjadą takie znakomitości, jak The Cult, The 69 Eyes, Orbituary, Epica i Ill Nino. Publiczność rozgrzeją polskie supporty, m.in.: Corruption, The Boogie Town, Proghma-C oraz None.
Poza koncertami przewidziano liczne atrakcje, a wśród nich warsztaty muzyczne DRUMMING DEVASTATION, które poprowadzi Daray (Dimmu Borgir, Black River, ex-Vader).
Uczestnicy spoza Warszawy będą mogli wykupić karnety z polem namiotowym zlokalizowanym w pobliżu Stodoły. Przewidziano również specjalne pakiety VIP, a wszystkie szczegóły dotyczące konkretnych biletów znajdziecie na stronie festiwalu: www.omfestival.pl

Oto szczegółowy line-up festiwalu:

Czwartek 12.08.2010

THE CULT
Corruption
The Boogie Town
Openning Act

The Cult

Legendarny, zjawiskowy, niepowtarzalny, zaskakujący, powalający, genialny, ponadczasowy, czy… kultowy. To niektóre określenia, jakimi fani i dziennikarze określają zespół Iana Astbury i Billy’ego Duffy. Liderzy, często wymieniani razem, ponad ćwierć wieku spędzili na kłótniach i godzeniu się w imię wyższych racji. Ta eksplodująca mieszanka temperamentów wokalisty i gitarzysty jak na razie przynosi tylko pozytywne efekty. Nawet, jeśli któraś z płyt The Cult w chwili opublikowania, zbiera niepochlebne recenzje, po latach zostaje doceniona i nabiera szlachetności, zamiast się starzeć. Burzliwe losy angielskiej grupy (początkowo znanej jako Southern Death Cult, później jako Death Cult) obfitują w dłuższe i krótsze przerwy w działalności, ale gdy działa aktywnie nagrywa takie perły jak „Spiritwalker”, „She Sells Sanctuary”, „Rain”, „Wild Flower”, „Love Removal Machine”, „Fire Woman”, „Edie (Ciao Baby)”, „Sweet Soul Sister”, „Coming Down”, czy „Rise”, „American Gothic” i „Dirty Little Rockstar”. Od ponad dekady zespół nie zawiesił działalności. Co więcej, w tym roku ma ukazać się nowy album formacji, którą za „swoją” uznają fani rocka gotyckiego, hard rocka, heavy metalu i „niezrzeszeni”, pamiętający The Cult z lat 80., jako p o p r o s t u bardzo przebojowy zespół. Ostatnio okazało się, że poza Rayem Manzarkiem z The Doors, który zaprosił Iana do projektu The Doors of The XXIst Century, Debbie Harry z Blondie, Slashem, UNKLE, czy Tonym Iommim z Black Sabbath (na płytach wszystkich tych wykonawców śpiewał gościnnie), Astbury, ze swoim zespołem, porusza także mistrza Jerzego Skolimowskiego. Reżyser i aktor, który zapowiedział swoją wizytę na Open Mind Festival, jest fanem The Cult i chce współpracować z grupą przy swoim najnowszym filmie. Dziś Ian Astbury i Billy Duffy z nowym składem, koncertowo są jeszcze lepsi, niż podczas pierwszej i jedynej wizyty w Polsce, latem 2006 roku w Warszawie.

Wybrana dyskografia The Cult:
Love, 1985
Electric, 1987
Sonic Temple, 1989
The Cult, 1994
Beyond Good and Evil, 2001
Born into This, 2007

Skład, w którym The Cult wystąpi na Open Mind Festival:
Ian Astbury - wokal
Billy Duffy - gitary
Chris Wyse - bas
John Tempesta - perkusja
Mike Dimkich - gitara

www.the-cult.com

Corruption

Zespół Corruption został założony 1991 roku i składał się wtedy z czterech muzyków: P. Horne (wokal), Chicken (gitara), Anioł (bas), Melon (perkusja). Swoją działalność rozpoczął od licznych koncertów. W maju 1992 zespół nagrał pierwsze studyjne demo "The Ultra-Florescence", które wzbudziło zainteresowanie Carnage Records. Latem następnego roku Corruption wziął udział w szóstej edycji festiwalu S'THRASH'YDŁO obok takich zespołów jak: Asphyx

(Holandia), Temperance (Szwecja), Proton Burst (Francja), Violent Dirge, Hazael, Geisha Goner. Promo "Dawn Of Sullen Oratory", sprawiło, że zespołem zainteresowała się wytwórnia Sick Records, efektem czego był kontrakt płytowy. W styczniu 1995 r. miała premierę ich debiutancka płyta "Ecstasy". Na przełomie listopada i grudnia 1995 r. zespół zarejestrował w Spaart Studio nowy materiał zatytułowany "Bacchus Songs".

W czerwcu 1996 r. po dwuletnim oczekiwaniu "Ecstasy" ukazała się na CD w Polsce i na Zachodzie. W sierpniu tego samego roku zespół wziął udział w ósmej edycji festiwalu Shark Attaca, a w listopadzie nastąpiła premiera MC "Bacchus Songs". Wydawcą była niezależna wytwórnia Negative Records. Album otrzymał bardzo dobre recenzje w takich czasopismach jak: "Brum", "Tylko Rock", "Metal Hammer".

Na początku 2003 roku Corruption wystąpił jako gość specjalny na warszawskich koncertach grupy Soufly oraz Paula Di Anno. Dwukrotnie grali na Metalmanii - w 1995 i 2006 roku. 2 sierpnia 2003 zespół zagrał na Przystanku Woodstock dla niemal czterystutysięcznej publiczności. Energetyczny występ Corruption, rejestrowany przez telewizję, został świetnie przyjęty przed publikę.. W tym samym roku zespół zagrał szereg koncertów promocyjnych, w tym m.in. 3 grudnia w katowickim Spodku przed Deep Purple.

Rewelacyjny odbiór dobrze prognozował przed ukazaniem się pierwszego w historii zespołu DVD: "Hellectrify Yourself". 17 marca 2007 zespół zwyciężył w polskiej edycji konkursu Wacken Metal Battle, co dało im przepustkę do występu na największym festiwalu metalowym na świecie odbywającym się w niemieckiej miejscowości Wacken pod Hamburgiem. 2 czerwca 2007 na wyraźne życzenie kultowej brytyjskiej formacji stoner rockowej Orange Goblin, Corruption było gościem specjalnym na ich koncercie we wrocławskim klubie Firlej. W lipcu natomiast miała miejsce telewizyjna (MTV) i internetowa premiera teledysku Corruption do utworu "Lucy Fair". 3 sierpnia 2007 grupa wystąpiła na Wacken Opan Air 2007, zajmując drugie miejsce w finale Wacken Metal Battle. Do zwycięstwa zabrakło im tylko jednego punktu.

Obecnie zespół przygotował nowy album zatytułowany "Bourbon River Bank". Następcę płyty "Virgins Milk" (2005) muzycy zarejestrowali i zmiksowali w opalenickim studio "Perlazza" pod czujnym okiem Przemka "Perły" Wejmanna. Nowym wydawcą zespołu została firma Mystic Production (Behemoth, Czesława Śpiewa, Gaba Kulka, Black River, Virgin Snatch, Coma). Polska premiera płyty miała miejsce 9 marca 2010 roku.

Skład zespołu:

Rufus - wokal
Anioł - bas
Erol - gitara
Opath - gitara
Melon - perkusja

The Boogie Town

The Boogie Town to zespół założony w roku 2007 przez Bartka Mieszkuńca i Ulę Rembalską w Warszawie. Po dwóch latach wspólnej pracy powstał materiał z którym zespół zaczął poszukiwać wydawcy. Pod koniec roku 2009, zespół rozpoczął współpracę z firmą Mystic Production.

Pierwszy album formacji zatytułowany po prostu „1” trafił do sklepów muzycznych w czerwcu 2010. Płyta została zarejestrowana w Manximum Records w Łodzi - w studiu Pawła Marciniaka. Paweł realizował nagrania i wraz z Ulą i Bartkiem współprodukował wszystkie piosenki. Masteringiem płyty zajął się wielokrotnie nominowany do nagrody Grammy Alan Silverman (wśród wielu artystów z którymi pracował są Norah Jones, Michael Buble, Keith Richards, Chrissie Hynde czy Leonard Cohen).

Pierwszym singlem promującym album „1” jest kompozycja „G.Y.E.” Piosenka dwukrotnie dotarła do pozycji numer 1 na liście NRD w Eska Rock. Drugi singiel którego premiera jest planowana na koniec czerwca to polska wersja utworu „Emily”.

Premiera płyty „1” jest bez wątpienia jednym z najważniejszych wydarzeń na scenie rockowej w Polsce od wielu lat. Wszyscy, którzy słyszeli już materiał określają go jako „objawienie” lub „sensację”… Jan Borysewicz powiedział o The Boogie Town:” Ten zespół ma głos Janis Joplin” i zapach prawdziwego rock’n’rolla”.

Zespół The Boogie Town to:
Ula – wokal
Bartek – gitara
Romek – gitara
Wyrwas - bass
Benbeneq - perkusja
Shushi – instrumenty klawiszowe

Więcej informacji na: http://www.myspace.com/theboogietown

www.corruption.pl
www.myspace.com/corruptioninfo

Piątek 13.08.2010

OBITUARY
THE 69 EYES
None
Opening Act

Obituary

Przykład zespołu Xecutioner, przemianowanego później na Obituary, to najlepszy dowód na to, że warto chodzić do szkoły. Przynajmniej na Florydzie, w mieścinie Seffner, gdzie bracia John i Donald Tardy spotykali się z Trevorem Peresem. Z muzykowania „po szkole” zrodził się jeden z najbardziej oryginalnych, złowieszczych i… przebojowych zespołów uprawiających death metal. W pierwszym okresie działalności, od końca lat 80. do rozpadu w 1997 roku, sprzedali niemal pół miliona płyt! Co, jak na standardy głębokiego undergroundu, ustawia ich w roli Michaela Jacksona death metalu. Nie powinno jednak dziwić nikogo, kto w 1989 roku, w czasach, gdy w tzw. głównym obiegu popkultury królowała miałkość odmierzana kolejnymi Lambadami i Milli Vanilli, usłyszeli debiut płytowy Obituary – „Slowly We Rot”. Od tego czasu nic już nie jest takie samo, a death metal naprawdę stał się „ekstremalny” i „brutalny”. Zafascynowani mroczną twórczością Hellhammer i Celtic Frost, bracia Tardy z kolegami postanowili rozwinąć koncepcję szwajcarskich mistrzów, dodając jeszcze więcej ciężkich gitar, potężniejszych partii perkusji i obłąkańczych wokali. Co ciekawe, przez wiele lat wokalista, John Tardy, nie pisał tekstów niosących konkretne przesłanie, a wydawał tylko nieartykułowane dźwięki, idealnie dopasowane do łomotu wydobywanego z gitar i bębnów. Zespół po reaktywacji w 2003 roku wydał już trzy płyty, przychylnie ocenione przez fanów i krytykę. Ale na koncertach ledwie „przychylne” nastawienie zmienia się w histeryczne uwielbienie. Prowokuje je potwornie ciężkie brzmienie, na granicy infradźwięków, przedstawienie w stylu „starej szkoły”, z nieustannym headbangingiem nieskończenie długimi włosami Tardy’ego, i wirtuozeria „nowego” gitarzysty, Ralpha Santolli. Tego artystę kojarzą doskonale fani takich grup, jak Death Chucka Schuldinera, Deicide i Iced Earth, z którymi występował i nagrywał, zanim zasilił skład Obituary. Jeśli tego i naprawdę mistrzowsko wykonanych deathmetalowych klasyków, oczekujecie od swojego ulubionego zespołu, to bez wątpienia jest nim Obituary!

Wybrana dyskografia Obituary:
Slowly We Rot, 1989
Cause of Death, 1990
The End Complete, 1992
World Demise, 1994
Frozen in Time, 2005
Xecutioner's Return, 2007
Darkest Day, 2009

Skład Obituary:
John Tardy – wokal
Donald Tardy – perkusja
Trevor Peres – gitara rytmiczna
Frank Watkins – bas
Ralph Santolla – gitara prowadząca

http://www.obituary.cc/

The 69 Eyes

Fińskim „wampirom” (jak określani są przez najwierniejszych fanów, którzy przecież wszystko wiedzą najlepiej…) najbliżej stylistycznie do The Sisters Of Mercy, czy bardziej rockandrollowego odłamu Bauhaus – Love and Rockets. Co tylko określa kierunek, a nie świadczy o ślepym naśladownictwie. Sami muzycy wśród inspiracji wskazują The Doors, Elvisa Presleya i Billy’ego Idola. Współpracowali z Ville Vallo z H.I.M., ale też z producentami takich grup, jak Slayer, Monster Magnet, czy Cradle of Filth. Jednak na płytach i koncertach każdy odkrywa własne The 69 Eyes. Bo to nie grupa pięciu facetów, którzy odklepują każdą sztukę z tym samym układem choreograficznym i sztywną setlistą. Potrafią zaskoczyć niegranym nigdy wcześniej coverem, czy bardzo rzadko prezentowaną własną kompozycją sprzed lat. A mają ich niemało, bo zaczynali w 1989 roku, od szlifowania scen w helsińskich knajpach na paręnaście osób, z szafami grającymi, czasem zagłuszającymi ich instrumenty. Na szczęście te czasy Jyrki 69 i koledzy z zespołu dawno mają za sobą, a po 20 latach grania zapracowali na status prawdziwych gwiazd gotyckiego rocka. Podczas niezliczonej ilości tras koncertowych „Oczy” odwiedzały nasz kraj, i zawsze prezentowały się z jak najlepszej strony. Po tegorocznym występie w warszawskiej Progresji, muzycy długo rozdawali autografy i fotografowali się z fanami. Być może tym razem będzie podobnie… Wypatrujcie wówczas pięciu facetów po metr dziewięćdziesiąt każdy i na wszelki wypadek miejcie ze sobą chociaż ząbek czosnku:)

Wybrana dyskografia The 69 Eyes:
Bump 'n' Grind, 1992
Wasting the Dawn, 1999
Paris Kills, 2002
Devils, 2004
Angels, 2007
Back in Blood, 2009

Skład zespołu:
Jyrki 69 – wokal
Bazie – gitara prowadząca
Timo-Timo – gitary
Archzie – bas
Jussi 69 – perkusja

http://www.69eyes.com/

NONE

NONE – polski zespół muzyczny wykonujący heavy metal/metalcore. Założony w 1999 roku w Bydgoszczy szybko zdobył popularność i podpisał kontrakt z wytwórnią Metal Mind Records. Niedługo później ukazała się debiutancka płyta "No One", która została świetnie przyjęta zarówno przez media, jak i fanów ("Debiut Roku 2000" - Metal Hammer, "Nadzieja Roku 2001" - Tylko Rock). Na albumie gościnnie zagrali muzycy innych grup, takich jak Flapjack, czy Sweet Noise. Po nagraniu płyty NoNe ruszył w trasy koncertowe, grając u boku takich zespółów jak Acid Drinkers, 2Tm2,3, Sweet Noise czy K.N.Ż.

W niewielkim odstępie czasu ukazały się następne płyty: "Procreation" i "Black Star". Z tej drugiej ukazał się singel "Get Into My Mind", do którego nakręcono teledysk z wrocławską Grupą 13. Klip ten trzy razy znalazł się na pierwszym miejscu listy "Hell's Kitchen" telewizji muzycznej VIVA. W tej samej stacji album "Black Star" został płytą tygodnia. W podsumowaniu roku 2003 w magazynie Metal Hammer, utwór "Black Star" zdobył 10 miejsce w kategorii "Przebój Roku", natomiast NoNe znalazło się na 9 miejscu jako "Zespół Roku".

Z czasem NoNe zdobywał coraz większą popularność, supportował takie zespoły jak Machine Head, czy Soulfly. W 2005 roku z grupy odszedł Olass, który dostał propozycję grania w Acid Drinkers. Zastąpił go przyjaciel zespołu Naphoos, który w grudniu 2005 roku został zastąpiony przez Bartassa, który gra w NoNe do dziś. W 2008 roku zespół nagrał nową płytę "The Rising", której premiera odbyła się 7 lipca 2008. Na albumie w roli nowego wokalisty pojawił się Chupa, śpiewający w takich zespołach jak Bare Assed, Neurothing czy The Old Cinema.

W sierpniu 2009 roku, podczas jednego z największych letnich festiwali metalowych w Niemczech (Wacken), NoNe wziął udział w ścisłym światowym finale Metal Battle 2009. Zespół jako zwycięzca polskiej edycji konkursu, jako jedyny reprezentował Polskę i zajął tam trzecią pozycję.

30 listopada 2008 roku w Krakowie zmarł jeden z założycieli zespołu Aleksander "Olass" Mendyk. 7 lutego 2009 NoNe zagrało koncert akustyczny, poświęcony jego pamięci. Wydarzenie to zostało zarejestrowane w postaci DVD oraz płyty audio, całość zatytułowana "My Only Heart Of Lion" ukazała się nakładem Mystic Production.

Sobota 14.08.2010

EPICA
ILL NINO
Proghma-C
Openning Act

Epica

Charakterystyczny, dzięki powabnej mezzo-sopranistce, Simone Simons, holenderski zespół wykonujący rock i metal symfoniczny. Wokalistka zastąpiła cztery lata temu Helenę Iren Michaelsen i swoją obecnością dodała reszcie zespołu wiele energii i inwencji. Związana przyjacielskimi relacjami z muzykami grup Kamelot i Primal Fear, na płytach których niejednokrotnie śpiewała gościnnie, z charyzmą i seksapilem odświeża wizerunek symfonicznego metalu. Epica na żywo jest miksturą perfekcjonizmu, przebojowości, potęgi i piękna. Przez co na rynkach zachodnich (głównie w Niemczech i Skandynawii) uchodzi za gwiazdę dużego formatu. W Polsce, nie posiadającej rodzimych grup wykonujących tego rodzaju muzykę na profesjonalnym poziomie, wciąż jest bardziej ciekawostką, ale tak samo do niedawna było z grupami Sabaton, czy Volbeat…

Wybrana dyskografia zespołu Epica:
The Phantom Agony, 2003
Consign to Oblivion, 2005
Divine Conspiracy, 2007
The Classical Conspiracy (live), 2009

skład zespołu Epica:
Simone Simons - głos, mezzosopran
Mark Jansen - gitara, ostry wokal
Isaac Delahaye - gitara (także God Dethroned i Panopticum)
Coen Jansen - instrumenty klawiszowe
Yves Huts - bas
Ariën Van Weesenbeek - perkusja (także God Dethroned i Pandaemonium)

http://www.epica.nl/

Ill Nino

Skomplikowane losy Dave’a Chavarri, perkusisty i lidera Ill Niño (a także, w różnych okresach, Pro-Pain, Merauder, M.O.D. i Soulfly), mogłyby posłużyć za kanwę książki, a może nawet peruwiańskiej ballady z solówką na fletni zampona. Szczególnie, że właśnie w stolicy Peru, Limie, urodził się lider tego nu metalowego zespołu. Przy czym „nu metal” to w przypadku Ill Niño etykietka wciąż obowiązująca, acz równocześnie chybiona. Bowiem aktualnie tworzona przez nich muzyka, to metal z wpływami latynoskimi. Choć jak najbardziej nowoczesny. Na ostatnim albumie, „Enigma”, niemal równorzędnymi instrumentami z gitarami i perkusją były tradycyjne bębny afrykańskie i latynoskie, jak djembe i conga. Dave zapowiada, że i na najnowszej płycie, "Around the Horizon", zapowiadanej na termin bardzo bliski naszemu festiwalowi, muzyka Ill Niño znów zaskoczy ponad gatunkową złożonością. Można się więc spodziewać, że obok nu metalowej ekspresji będzie zawierać wpływy kultury z Ameryki Łacińskiej i Południowej, osadzone jednak mocno w klimacie na wskroś amerykańskiego New Jersey, w którym zespół na co dzień rezyduje. W jednym z wywiadów były gitarzysta Ill Niño, dziś filar grupy Soulfly, Marc Rizzo, powiedział, że odszedł z zespołu Dave’a, bo „w jednej kapeli nie ma miejsca dla dwóch geniuszy”. Jeśli chcecie przekonać się o genialności Ill Niño koniecznie musicie zobaczyć ich na żywo. Na koncertach to nieokiełznany żywioł, który porywa wszystkich, znajdujących się w pobliżu sceny. Sprawdzili to już uczestnicy tak uznanych festiwali, jak Ozzfest, czy Jägermeister Tour, i zaprzyjaźnieni muzycy, jak Chino Moreno z Deftones, czy Jamey Jasta z Hatebreed. Teraz pora na was!

Wybrana dyskografia Ill Niño:
Revolution Revolución, 2001
Confession, 2003
One Nation Underground, 2005
Enigma, 2008
Around the Horizon, 2010

Skład Ill Niño:
Cristian Machado – wokal, bas
Diego Verduzco – gitara rytmiczna
Ahrue Luster – gitara prowadząca
Lazaro Pina – bas
Dave Chavarri – perkusja
Daniel Couto – perkusjonalia

http://www.myspace.com/illnino

PROGHMA-C

Historia zespołu PROGHMA-C sięga roku 2002, kiedy na drodze muzycznych poszukiwań spotkało się kilku młodych zapaleńców alternatywnych dźwięków. Trzy osobowości o różnych doświadczeniach muzycznych zapragnęło połączyć w jedną całość swoje odmienne inspiracje muzyczne. Miłość do muzyki, energia oraz chęć stworzenia odmiennego świata dźwięku była i nadal jest głównym motorem napędzającym PROGHMA-C.

PROGHMA-C to twór, który podlega ciągłym przemianom, licznym eksperymentom muzycznym a przede wszystkim nieprzerwanej chęci tworzenia muzyki, która zawsze będzie dla nas nieodkrytą przestrzenią piękna. Inspiracje klimatami trans, ambient, rock, pop, new age, death, fusion czy progressive towarzyszą im od lat.

Po paru latach odkrywania własnej drogi, z czwartą osobą w składzie w roli wokalisty, PROGHMA-C zarejestrowało pierwszą EP zatytułowaną „Down In a spiral” (2005). Mimo, że „Down In a spiral” nie zostało wydane, odbiło się szerokim echem wśród fanów muzyki eksperymentalnej w Polsce i za granicą.

Album Bar-do Travel,nagrany w 2008 roku w Studio X a wydany w październiku roku 2009 przez Mystic Production cieszy się uznaniem krytyków oraz fanów gatunku. Europejska premiera płyty miała miejsce 15 lutego 2010.

Koncerty Proghma-C to przede wszyskim niesamowity, transowy klimat, który dopełniają wizualizacje.

Grupa ma na swoim koncie występy u boku takich zespołów jak Cynic, Meshuggah, Testament, Apocalyptica, Dillinger Escape Plan, Anathema, Blindead, Tides from Nebula czy Riverside.

otwarcie bram 17.00, start koncertów 18.30

Open Mind Festiwal, 12-14 sierpnia 2010, Warszawa, Klub Stodoła
www.omfestival.pl

Ceny karnetów:
do 20 lipca – 3 dni: 99 zł
od 21 lipca – karnet 3 dni: 120 zł

Ceny karnetów z polem namiotowym:
do 20 lipca – karnet 3 dni: 120 zł
od 21 lipca – karnet 3 dni: 140 zł

Bilet jednodniowy:
do 20 lipca: 69 zł
od 21 lipca: 99 zł

Bilet VIP:
karnet 3-dniowy: 299 zł (catering, gadżety festiwalowe oraz miejsce VIP na balkonie)
bilet jednodniowy: 189 zł (catering, gadżety festiwalowe oraz miejsce VIP na balkonie)

Opinie: 1 | Poznaj więcej o: Corruption, Epica, Ill Niño, None, Orbituary, Proghma-C, The 69 Eyes, The Cult, 2010, festival, festiwal, gig, koncert, omf, Stodoła, Warszawa
Źródło: Organizator/własne
Miejsce: Stodoła

Zgłoś naruszenie zasad