Gdy już wrócicie do domu z nową, a muszę przyznać, że dość wartościową zdobyczą w postaci tej oto płytki, usiądźcie wygodnie, najlepiej w sugerowanej przez wokalistkę na okładce pozie i przykręćcie nieco swoje audio. Palacze niech zapalą. Amatorom kawy radzę zaparzyć nieco mniejszą porcję, bo raczej nie zaśniecie szybko. Właściwie wypadałoby zachować się nieco inaczej przy tak uroczej damie, gdy przemawia do nas swym subtelnym głosem. Za chwilę stanie się rzecz niebywała-poczęstuje nas porcją ciekawej, odprężającej muzyki. Będzie to pieczołowicie przygotowany torcik...

Katie, mimo swojego młodego wieku (21 lat) oscyluje w bardzo dojrzałych rejonach muzyki. Bliżej jej do Nancy Sinatry, czy Tori Amos, niż Amy Lee. Nie wypada mi jednak operować skojarzeniami, ponieważ w każdym artyście powinniśmy doszukiwać się cech indywidualnych. Jak na początek kariery, dużo mówi poprzez swoje utwory. Mam na myśli "gesty niewerbalne", bo już po samej stylistyce można przypuszczać, czego możemy oczekiwać dalej.

Oprócz utworów, które skłaniają wokalistkę w stronę czystego jazzu, znajdziemy porcję smacznego bluesa (Blues in the night, On the road again). Fragmenty z udziałem orkiestry symfonicznej uzupełniają kompozycje, budując spokojny nastrój. Gdzieniegdzie ucho dopieszcza flet, rodem z Hevii (Nine milion bicycles), abyśmy kilkanaście minut później mogli wczuć się w rytm wyraźnie dzielony na cztery i posłuchać ożywiającego solo na harmonijce ustnej.
Najbardziej przypadającymi do gustu cechami Katie są pokora i muzyczne zmanierowanie. Tym, którym zależy na kolejnych muzycznych ekscesach na zasadzie: "Posłuchajmy czegoś nowego, poeksperymentujmy", odradziłbym kupna tej płyty. Nie twierdzę jednak, że artystka reprezentuje sobą kolejny, żenujący standard. Skoro o kulinariach już była mowa, to można przyznać, że ten wypiek smakuje. Katie, uwiodłaś mnie...

Opinie: 3 | Poznaj więcej o: Katie Melua, alternative, blues, by, country, Katie, Melua, Piece, Piece by Piece
Źródło:

Zgłoś naruszenie zasad